[BT] M&J 006.2: Colorful Day
posted on 04 Dec 2009 20:40 by matilda-o-lantern
[BT] M&J 006.2: Colorful Day
มาทิลด้ายังคงยืนยิ้มค้างมองเพื่อนบ้านในพุ่มไม้ ชายหนุ่มผิวขาวผู้นั้นก็ส่งยิ้มมาให้เธอเช่นกัน
"ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ คุณเจ้าของร้าน Jacky Winter"
มาทิลด้าทักออกไปได้เพียงเท่านั้น และกำลังคิดในใจว่าเธอควรจะทักอะไรมากกว่านี้ไหมนะ เพราะว่าเพื่อนบ้านคนใหม่รายนี้ยังคงอวดใบหน้ายิ้มแต้ในกรอบพุ่มไม้อย่างไม่มีทีท่าว่าจะย้ายตำแหน่งไปไหน
นิธานเป็นคนทำลายความเงียบขึ้นด้วยเสียงราบเรียบ "ผมว่าคุณออกมาคุยกันตรงนี้ดีกว่านะครับ ไม่มีอะไรจะเสียฟอร์มมากไปกว่านี้แล้วล่ะ"
คำทักนั้นทำเอาอีกฝ่ายเหยียดปากยิ้ม "ใครว่าฉันเสียฟอร์มเล่า!" แล้วเจ้าของเสียงก็ผลุบหายไป แล้วตามมาด้วยเสียงเปิดประตูรั้วบ้านข้างๆ เพียงอึดใจเดียวเขาก็เดินมาเปิดประตูบ้านของยิปซีสาว
และเมื่อร่างสูงพ้นประตูบ้านมา หญิงสาวก็รู้สึกว่าหน้าของตนเองร้อนผ่าวขึ้นมาโดยกระทันหัน
'เจ้าของร้านไอศกรีม' คนนี้เป็นคนร่างสูง สูงมากทีเดียว จากการกะประมาณด้วยสายตา เขาคงสูงเกือบสองเมตร
แต่สิ่งที่ดึงดูดสายตาช่างแกะสลักสาวนั้นเป็นกล้ามเนื้อได้รูปที่ซ่อนอยู่ในเสื้อพอดีตัวนั่นต่างหาก ไม่ว่าเขาจะขยับท่าทางไหน กล้ามเนื้อเหล่านั้นก็ดูจะสอดรับกันอย่างลงตัว
เดวิด!
เสียงตะโกนก้องในหัวของมาทิลด้า นี่มันเดวิดชัดๆ!
พลันความทรงจำสมัยเด็กของมาทิลด้าก็ไหลหลั่งออกมาเหมือนมีใครเอาพรมถักสีสันสดใสมาสะบัดใส่ตรงหน้า...ถ้าเธอจะไปยืนสะอื้นหน้าปิเอตาเพราะความงามที่ลงตัวนั้นแล้ว เดวิดก็เป็นบุรุษร่างสมส่วนที่ทำเอาเธอใจเต้นตึกตักตั้งแต่เมื่อยังเป็นเด็กสาวนั่นทีเดียว!
แต่เดวิดก็คือเดวิด! อีกเสียงร้องในหัว เดวิดของเธอมีคนเดียวนะ!
มาทิลด้าแอบเม้มปากด้วยความเสียดาย แต่ชายหนุ่มตรงหน้าก็มีรูปลักษณ์ที่น่าเชิญไปเป็นต้นแบบแกะสลักจริงๆ
...เดวิดรุ่นที่สอง (เดวิด เดอะ เซเกิ้น)
ชื่อในใจ ปิ๊งขึ้นมาทันที!
"ผม เอเดน ครูปินครับ" เขาแนะนำตัวพร้อมกับยื่นมือมาให้
"ฉันมาทิลด้าค่ะ แต่คุณเรียกฉันว่าทิลด้าก็พอนะคะ และนี่ก็แจ็คค่ะ" เธอจับมือเขาตอบ
หากคนกระแอม คือ นิธาน
"ผมว่าธรรมเนียมสากล เขาให้ผู้หญิงเป็นฝ่ายยื่นมือก่อนนะ ถ้าเขาเต็มใจจะจับมือ"
มาทิลด้ารู้สึกว่าเดวิดรุ่นที่สองจะชะงักมือไป...เอ ที่เธอคิดไว้ก่อนว่าสองคนนี้คงจะสนิทกัน ชักจะไม่แน่ใจแล้วว่าสนิทกันในแง่ไหนกันแน่
เอเดนยังคงยิ้มให้เธอ และเปลี่ยนเรื่อง "คุณกำลังทาสีบ้านเหรอ ให้ผมช่วยดีกว่านะ" ว่าแล้วเธอก็ได้ผู้ช่วยทาสีบ้านมาอีกคน เพื่อนบ้านคนใหม่อาสาทาสีบ้านด้านนอกต่อให้ในส่วนที่เธอกวาดลูกกลิ้งสีไปไม่ถึง
"คุณจะเปิดร้านแกะสลักเหรอ" เขาทวนคำเมื่อบทสนทนาเริ่มต้น "ผมว่าน่าสนใจนะ" แล้วเมื่อเขาได้รู้ว่าเธอเริ่มต้นกิจการด้วยตนเอง และวางแผนจะยกแปลงผักสวนครัวอีก เธอก็ได้ยินเขาพึมพำอะไรบางอย่างคล้ายๆ "ไลฟ์สไตล์" ด้วย
อย่างไรก็ตาม นิธานกับเอเดนดูเป็นคนรู้จักกันแบบแปลกๆ ในความคิดของมาทิลด้า แม้ต่อมาเธอจะรู้ว่าทั้งสองออกกำลังกายด้วยกันตอนเช้า ...นั่นก็น่าจะเพียงพอแล้วที่จะทำให้ทั้งสองสนิทกันในระดับหนึ่ง...แต่ตลอดเวลาที่ทั้งสองช่วยเธอทาสี ไม่ใครก็ใครต้องมีแอบแขวะอีกฝ่ายพอแสบๆ คันๆ
แปลกแท้ๆ!
มาทิลด้าเลิกคิ้วไปทางแจ็ค แจ็คก็เอียงคอแล้วแกว่งหางเป็นเชิงไม่ค่อยใส่ใจ เหมือนจะบอกว่า "นี่แหละเรื่องของผู้ชาย" ทำเอานายสาวอยากจะจับแมวคู่ใจมาย้อมสีด้วยความหมั่นไส้นักเชียว แล้วเธอก็เอื้อมมือมาจับหูถังสีใบใหม่
ซึ่งเป็นจังหวะเดียวกับที่นิธานเอื้อมมือมาพอดี
ทั้งสองมือจึงสัมผัสกันโดยมิได้นัดหมาย
"ขอโทษนะครับ" นิธานรีบบอก พลางเลื่อนมือออกไป
แต่ก่อนที่มาทิลด้าจะตอบรับ ชายร่างสูงที่เห็นเหตุการณ์ก็กระแอมเสียงบางอย่างที่คล้ายเสียงหัวเราะในลำคอ ทำเอาหนุ่มไทยหรี่ตามองเป็นรอบที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้
"เป็นอะไรครับ?"
"เปล๊า" เสียงนั้นขึ้นสูงอย่างเห็นได้ชัดว่าจงใจ "ก็แค่คิดขึ้นมาว่า เมื่อกี้เหมือนมีเสียงอะไรลอยมาตามลมว่า ธรรมเนียมสากล ผู้หญิงเขาเป็นฝ่ายให้จับมือก่อน"
"คุณคงจะดู "ความตั้งใจ" กับ "ไม่ตั้งใจ" ไม่ออกละมั้ง" หนุ่มไทยขยับแว่นแล้วมองอีกฝ่ายที่ตอนนี้ก้าวเข้ามาในบ้านแล้ว ด้วยความสูงของเจ้าของร้านไอศกรีม ทำเอามาทิลด้ารู้สึกเหมือนว่าตนกับนิธานกลายเป็นน้องสาวน้องชายของพี่ใหญ่เดวิดไปเสียแล้ว
"นายพูดเหมือนว่าฉันอยากจะจับมือทิลด้าอย่างนั้นแหละ" พี่ใหญ่เดวิดว่า ทำเอามาทิลด้าแอบขมวดคิ้วว่า จู่ๆ เธอเข้าไปมีส่วนในประเด็นนี้ได้อย่างไร
นิธานพูดหน้าตาย "คงไม่ปฏิเสธหรอกมั้งครับ"
"นั่นมันแน่นอนอยู่แล้ว!" เอเดน ครูปิน ตอบชัดถ้อยชัดคำเสียจนมาทิลด้ายังเบิกตากว้าง ถึงกับยกมือข้างที่จับกับเขาเมื่อเช้าขึ้นมาอย่างลืมตัว
หรือว่าที่นิธานเตือนเธอว่า เขาเป็นผู้เชี่ยวชาญเรื่องผู้หญิง จะจริงอยู่หลายส่วน???
เหมือนเอเดนจะรู้สึกตัวขึ้นมานิดๆ เหมือนกัน "เอ้อ ผมหมายความว่า ผู้ชายก็ย่อมอยากจะรู้จักใกล้ชิดผู้หญิงเป็นธรรมดา..."
"แต่สิ่งสำคัญคือ กาลเทศะ" หนุ่มไทยว่าเสียงเรียบอย่างไม่ลดละ
มาทิลด้าชักจะสงสัยว่า การทาสีบ้านของเธอจะเป็นเวทีปะทะคารมไปหรือเปล่านะ?
พลัน เธอก็แว่วเสียงใครบางคนเปิดประตูรั้วบ้านเข้ามา ความหวังที่จะมีคนมาห้ามทัพนั้นวาบขึ้นมาในใจ
และ
วูบดับลงแทบจะทันที
เพราะคนที่เดินเข้ามาในชุดสีฟ้าคุ้นตานั้นคือ ไนย์ โนยาล
เธอรู้สึกถึงแจ็คที่พองขนขู่ฟ่อขึ้นมาทันที!! ขนาดหนูตะเภายังไม่กล้าแหยม
อีกสองหนุ่มมองตามเธอ แล้วก็ทำเสียงอะไรบางอย่างในลำคอเมื่อเห็นไนย์ยืนอยู่ตรงนั้น ซึ่งเป็นเสียงที่ฟังไม่ค่อยโสภาเอาซะเลย
"ไม่ยักรู้ว่านายก็มาด้วยนะเนี่ย" เดวิดพูดขึ้น
"ผมคิดว่านี่น่าจะเป็นเวลางานของคุณนะครับ" หนุ่มไทยกล่าว
ไนย์เลิกคิ้ว ถามด้วยน้ำเสียงขุ่นๆ "แล้วพวกนายมีธุระอะไรที่นี่กันล่ะ"
แจ็ค...ส่งเสียงครางฮึ่มๆ ในคออย่างเตรียมจะข่วนใครได้ทุกเมื่อ
มาทิลด้าได้แต่ยิ้มแหยๆ กับหนูตะเภา เธอวางลูกกลิ้งสีไปนานแล้ว และกำลังเท้าเอวมองภาพตรงหน้าอย่างอ่อนใจ
ตอนนี้เธอรู้สึกว่าตนเองเหมือนเป็นพี่สาวใหญ่ ที่กำลังมองเด็กชายสามคนเขม่นกัน ซึ่งท่าทางแต่ละคนนั้น...น่าจับมาฟาดก้นเสียจริงๆ!
+++++[TO BE CON!!]+++++
แล้วก็ไม่จบจนได้ 555
ตอนนี้ว่าด้วยความเกรียนล้วนๆ!! 
edit @ 5 Dec 2009 02:02:15 by Matilda & Jack
edit @ 5 Dec 2009 16:05:51 by Matilda & Jack
