Matilda & Jack O' Lantern

:: FRAGMENTO คือฟิคสั้นที่ไม่เกี่ยวกับเนื้อเรื่องหลักนะจ๊ะ ::

[BT] FRAGMENTO 003: SILENTLY DELIGHTED

สายน้ำจากน้ำพุในจตุรัสซานวีเน่สะท้อนแสงแดดยามบ่ายเป็นประกายระยิบระยับในอากาศ ช่วงแดดร่มลมตกในวันธรรมดาไม่ค่อยมีใครออกมาเดินเล่นในจตุรัสมากนัก ผู้คนส่วนใหญ่คงจะกำลังทำงานอยู่เป็นแน่

ที่ม้านั่งไม้ถัดจากป้ายประกาศของสำนักงานเขต เด็กชายคนหนึ่งกำลังนั่งขีดเขียนอะไรบางอย่างลงบนสมุดวาดเขียนเล่มใหญ่อยู่คนเดียว

เด็กชายเจเรมี เป็นประชากรบลอดเวนคนหนึ่งที่มีเวลาว่างในบ่ายวันธรรมดาแบบนี้

เขาเพิ่งเสร็จงานการช่วยโนเอลส่งนมและช่วยงานในฟาร์มของลุงอ๊อตโต้ ทุกคนที่นั่นเป็นคนใจดีและเอื้ออาทรอยู่เสมอ นมขวดหนึ่งที่วางตั้งอยู่ข้างเขาก็เป็นหนึ่งในน้ำใจของผู้คนในฟาร์มนั้น

จริงๆ แล้วเจเรมีตั้งใจไว้ว่าจะเดินกลับไปหาคุณพ่อจอห์นที่โบสถ์ แต่วันนี้เขาทำงานเสร็จเร็วกว่าเคย จึงเปลี่ยนใจมานั่งวาดรูป...งานอดิเรกหนึ่งที่เขาชอบ

เขากำลังวาดรูปนก

มีนกสองสามตัวอยู่ที่ขอบอ่างน้ำพุ นกที่เขาเดาเอาว่าน่าจะเป็นนกพิราบ เพราะคุณพ่อจอห์นเคยสอนว่าอย่างนั้น เขายังเห็นนกพวกนี้แถวท่าเรือเยอะแยะด้วย

นกเป็นสิ่งมีชีวิตเล็กๆ ที่น่ารัก แต่ว่าพวกมันมักจะเคลื่อนไหวเร็วเกินกว่าที่เขาจะร่างรูปทันทุกที

นั่น...นกตัวที่เขาตั้งใจให้เป็นแบบโผบินขึ้นไปอีกแล้ว

เจเรมียิ้ม ไม่เป็นไรหรอก ตัวข้างๆ ก็ยังมี เด็กชายคิดในขณะที่หยิบยางลบมาค่อยๆ ลบร่างดินสอบางๆ ของนกตัวแรกช้าๆ

เมื่อเงยหน้าขึ้นจากกระดาษวาดเขียน เจเรมีก็ตาโตอย่างประหลาดใจ

เพราะตรงน้ำพุที่มีเพียงนกพิราบเมื่อครู่ ตอนนี้มีคนคนหนึ่งเพิ่มขึ้นมา

เขาไม่แน่ใจว่าคนคนนั้นคือ "คน" หรือไม่ ก็เมื่อกี้เขายังไม่เห็นเลยนี่นา หรือว่าจะเป็นนางไม้? เหมือนคุณพ่อจอห์นจะเคยเล่านิทานให้ฟังว่าที่ที่มีต้นไม้เยอะๆ จะมีนางไม้อยู่ด้วย และบริเวณตรงข้ามที่เจเรมีนั่งอยู่ตอนนี้ก็มีลานต้นไม้เล็กๆ อยู่ด้วย

คนคนนั้นเป็นผู้หญิงผิวสีน้ำตาล มีผมสีดำหยิกยาว ใส่กระโปรงยาวที่มีสีหลากสี เจเรมีมองกล่องสีของตนเองที่มีสีอยู่บ้าง พลางคิดว่าสีของเขาที่มีจะผสมออกมาได้สีสันอย่างนั้นหรือเปล่าหนอ

คุณผู้หญิงหลากสีมีแมวด้วย 1 ตัว แมวตัวนั้นเป็นสีดำสนิท เหมือนผมของเธอ

คุณผู้หญิงยืนนิ่งๆ แล้วป้องปาก เงยหน้าขึ้นเล็กน้อย เจเรมีคิดว่าเธอคงจะ "ผิวปาก" ถึงแม้ว่าเขาจะไม่รู้ว่า "ผิวปาก" จะมีเสียงอย่างไรก็เถอะ

เมื่อเธอ "ผิวปาก" นกพิราบแถวๆ นั้นก็บินมารายล้อมตัวเธอ เจเรมีอ้าปากค้างอย่างอัศจรรย์ใจ

นางไม้จริงๆ ด้วย!

"นางไม้" หันมาเห็นเขา เจเรมีตัวแข็ง

เขาจะโดนสาปเป็นนกไหม! คุณพ่อจอห์นเคยบอกว่าเด็กที่ไม่ขยันจะถูกลงโทษ วันนี้เขาทำงานตามปกติไม่ขี้เกียจ แถมยังทำงานเร็วกว่าเดิมด้วย

นางไม้เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าเขา เจเรมียิ้มเอาไว้ก่อนอย่างหวาดๆ แล้วเขาก็พบว่านางไม้ก็ยิ้มให้เขา ยิ้มกว้างสดใสเหลือเกิน

นางไม้พูดอะไรบางอย่าง เขาส่ายหน้าน้อยๆ เป็นเชิงว่าไม่เข้าใจ แล้วเขียนข้อความสั้นๆ ลงในสมุด

ผมชื่อเจเรมีฮะ

นางไม้นิ่งไปเพราะเห็นเขาเขียนหนังสือโดยไม่พูด นางไม้คงรู้ว่าเขาพูดไม่ได้ เธอจึงล้วงเอาสมุดอีกเล่มในย่ามของเธอเอง (เด็กชายคิดว่าย่ามของนางไม้ต้องมีของวิเศษแน่ๆ) พร้อมดินสอดำออกมาเขียนข้อความว่า

ฉันชื่อทิลด้า

นางไม้ชื่อว่าทิลด้า! เขาได้รู้อีกด้วยว่าแมวของนางไม้ชื่อว่าแจ็ค

วาดนกอยู่หรือ เป็นข้อความต่อมา เจเรมียิ้มน้อยๆ พลางพยักหน้า สิ่งที่เหลือบนกระดาษเป็นเพียงลอยยางลบสีตุ่นๆ เท่านั้น

นางไม้ป้องปากอีกหน วินาทีต่อมานกพิราบตัวหนึ่งก็ร่อนลงมาที่พื้นปูหินตรงหน้า! มันดูไม่กลัวแมวของนางไม้เลยสักนิด มันยืนนิ่งๆ และมองเขาด้วย

เขามองนางไม้อย่างตื่นเต้น นางไม้ยิ้ม

เขาเห็นว่านางไม้มีตาสีเขียวเหมือนเขาเลย แต่สีตาของนางไม้เหมือนสีของใบไม้ มันเป็นสีเขียวเข้มและเป็นประกาย

เจเรมีร่างรูปนกพิราบ เขาวาดเพียงโครงหยาบๆ เพราะกลัวว่านกจะบินหนีไปเสียก่อน คราวนี้เขาร่างรูปได้มากที่สุดเท่าที่เคยร่างมาเลยทีเดียว เด็กชายจึงยิ้มกว้าง

นางไม้ที่นั่งอยู่ข้างๆ เขาก็ยิ้มให้เขาเหมือนกัน แต่เขาไม่รู้ตัวเลย

เด็กชายเอื้อมมือจะหยิบขวดนมที่ได้รับมาจากฟาร์มลุงอ๊อตโต้ขึ้นดื่ม แต่แล้วก็ชะงัก นมมีขวดเดียวนี่นา

คุณพ่อจอห์นสอนว่า เด็กดีต้องแบ่งปัน

มาทิลด้าชี้มือเข้าหาตัวเองเป็นเชิงถามว่า 'ให้ฉันหรือ' เมื่อเด็กชายผมทองยื่นขวดนมให้ เมื่อเขาพยักหน้า เธอจึงชี้เขาเป็นเชิงถาม

เจเรมีเพียงแต่ยิ้ม

ยิปซีสาวเองก็ยิ้ม เด็กที่พูดไม่ได้คนนี้เป็นเด็กดี แม้เธอจะไม่รู้ว่าเด็กชายเป็นใครมาจากไหน แต่เชื่อว่าเขาต้องได้รับการสั่งสอนจากคนที่ดีเป็นแน่ เธอจึงหยิบเอาแครอทแท่งฝานแช่เย็นที่ตั้งใจจะเอามากินตอนเดินเล่นวันนี้ยกให้เด็กชายเป็นการตอบแทน

เจเรมีดีใจมาก ปกติแล้วมีคนให้ของขวัญเขาไม่บ่อยนัก และนี่เป็นของขวัญจากนางไม้ด้วย! แครอทแท่งนั้นหวานกรอบอร่อยมาก ปกติแล้วเขาชอบกินผลไม้รสหวานๆ แต่วันนี้เขาได้รู้ว่า แครอทที่แช่เย็นอย่างนี้ก็หวานอร่อยไม่แพ้กัน

แสงแดดยามเย็นเริ่มสาดส่อง ถึงเวลาที่เจเรมีต้องกลับโบสถ์เสียที แต่เด็กชายยังลังเล เพราะกลัวว่าจะไมได้พบกับนางไม้อีก

เราจะได้พบกันอีกไหมฮะ จึงเป็นข้อความของเด็กชาย

แน่นอนจ้ะ นางไม้เขียนตอบในสมุดของเธอ บ้านของฉันอยู่ตรงนี้เอง แล้วเธอก็ชี้ไปที่ลานต้นไม้เขียวขจีตรงที่เธอปรากฏตัวตอนแรก เธอเป็นนางไม้จริงๆ ด้วย! มีแต่นางไม้เท่านั้นละที่จะมีบ้านอยู่ในต้นไม้

คุณพ่อจอห์นเคยบอกว่า เด็กดีจะได้พบสิ่งดีๆ

เจเรมีจึงเขียนข้อความต่อไป

ผมจะเป็นเด็กดีฮะ

มาทิลด้ายิ้มกว้างเมื่อเห็นข้อความตัวโตๆ ของเด็กชายตรงหน้า หญิงสาวจึงยื่นนิ้วก้อยไปให้เป็นสัญญาณของการทำสัญญา

ในยามเย็นวันนั้น เด็กชายเจเรมีจึงได้เกี่ยวก้อยสัญญากับนางไม้แห่งจตุรัสซานวีเน่ว่า เขาจะเป็นเด็กดี เด็กชายเชื่อว่าหากเป็นเด็กดี จะต้องได้พบกับนางไม้อีกแน่นอน

ระหว่างทางที่เดินทางกลับโบสถ์ เจเรมีกอดสมุดวาดเขียนแน่นด้วยความตื่นเต้น เขาจะเล่าให้คุณพ่อจอห์นฟังว่าเขาได้พบกับนางไม้ นางไม้ที่มีเวทมนตร์เรียกนก นางไม้ที่มีแครอทแสนอร่อย นางไม้ที่มีรอยยิ้มสดใสและใจดี

เขาจะถามคุณพ่อว่ามีนางไม้ตนอื่นในบลอดเวนอีกไหม

แต่เขาเชื่อว่าเขาจะต้องชอบนางไม้คนนี้มากที่สุดเป็นแน่

นางไม้ที่ชื่อทิลด้า

.

.

.

มาทิลด้ายืนมองเด็กชายเจเรมีเดินหายไปจนลับตา จึงหันมาหาแจ็คที่ยืนอยู่ข้างๆ "เด็กคนนี้เป็นเด็กดีนะ ถ้าเจอกันคราวหน้า เราชวนเขาไปนั่งที่ร้านดีกว่าเนอะ"

ว่าแล้วยิปซีสาวกับแมวคู่ใจก็เดินกลับไปยังลานต้นไม้เพื่อจะเลาะไปยังร้านของเธอที่อยู่ด้านหลัง โดยไม่รู้เลยว่า ในวันดีดีที่ตั้งใจเพียงจะออกมาเดินเล่นนี้

...มาทิลด้า โลฟเฟล ได้กลายเป็นนางไม้ของเด็กชายเจเรมีไปแล้ว 

+++++++++++[THE END]+++++++++++++++++

ฮิฮิฮิ FRAGMENTO มาอีกแล้วจ้า คราวนี้เป็นเจเรมีล่ะ เราชอบ NPC ตัวนี้ตั้งแต่ที่ได้อ่านครั้งแรกเลยน้า ต้องขอบคุณแม่หมิงที่สร้างสรรค์เจเรมีขึ้นมาจ้ะ ^^

เราชอบฟิคเรื่องนี้มากเพราะว่าแทบจะไม่ได้เขียนบทสนทนาเลย เลยรู้สึกว่ามันมีความพิเศษล่ะ อีกอย่างก็ค่อนข้างชอบเวลาเขียนถึงเด็กๆ ด้วย ยิ่งเจเรมีที่เป็นเด็กใสซื่อ ยิ่งอยากเขียนถึง ไม่รู้ว่าความคิด อารมณ์ในเรื่องจะทำให้เชื่อได้หรือเปล่าว่าเป็นเจเรมี แหะๆ แต่ก็หวังว่าอ่านแล้วจะชอบกันน้า (ที่สำคัญคือ เขียนโดยใช้มุมมองคนอื่นอีกแร้ววววว!!!)

แอบคิดว่า ถ้าเด็กน้อยเจเรมีได้รู้ว่า จริงๆ แล้วทิลด้าหาใช่นางไม้ไม่ จะว่ายังไงน้า (คุณพ่อจอห์นต้องยิ้มๆ แน่ๆ เลย)

ขอแว้บไปก่อนละเน่อ อาทิตย์นี้ไป ตจว อีกแล้วล่ะ ชีพจรลงเท้าจริงๆ (เหนื่อยนะเนี่ย!!!) อ่านหนังสือสอบด้วย วี้ดดด

อ่านแล้วอย่าลืมเม้นน้า ขอบคุณล่วงหน้าจ้า

ปล. ฟิคทาสีบ้านยังไม่ได้เขียนเล้ย อ๊ากกก

edit @ 8 Nov 2009 15:48:37 by Matilda & Jack