[BT] M&J 021: Things to Learn & to Know

posted on 06 Dec 2011 17:31 by matilda-o-lantern
.
 
.
เอนทรีนี้เป็นส่วนหนึ่งของโปรเจ็คบลอดเวนค่ะ
.
.
.
[BT] M&J 021: Things to Learn & to Know
.
.
.
ฌองลืมตาตื่นขึ้นอย่างงัวเงีย ก่อนจะเขม้นมองเพดานที่เห็นวันนี้ด้วยความรู้สึกประหลาด เพราะมันเป็นฝ้าที่ทำจากไม้สีอ่อน ต่างจากฝ้าเพดานที่ไหนๆ ที่เคยเห็น 
.
.
...แล้วมันที่ไหน??
.
.
เพียงพริบตาที่คิดทบทวน เด็กชายก็กระโดดพรวดลงจากเตียงอย่างรวดเร็ว 
.
.
นี่มันในเรือนี่หว่า!!!
.
.
ใช่แล้ว ฌองเพิ่งนึกขึ้นได้ เขากับมาทิลด้าออกจากสตราส์บูร์กมาเมื่อวาน และเมื่อคืนนี้คือคืนแรกที่ทั้งสองคนค้างบนเรือ ซึ่งกว่าจะนอนหลับไปได้เขาก็เที่ยววิ่งวุ่นไปทั่วเรือ แว่บเข้าไปที่นั่นที่นี่จนมาทิลด้าต้องบอกว่ายังมีเวลาที่จะอยู่บนเรืออีกตั้งหลายวัน ดังนั้นค่อยๆ ดูไปก็ได้ นั่นละเขาจึงหลับลง
.
.
แถมหลับลงยังไม่วายฝันอีกด้วย ฌองฝันถึงบลอดเวน
.
.
ฝันทั้งๆ ที่ยังไปไม่ถึงนี่แหละ!
.
.
ในฝันมาทิลด้าพาเขาไปแนะนำให้คนทั้งเมืองรู้จัก และเขาก็ได้รับการต้อนรับอย่างดีเสียด้วย ชาวเมืองแต่งตัวเหมือนมาทิลด้าทุกคนและมีแมวกันคนละตัว แถมยังใจดีพอที่จะให้เขาตระเวนไปนอนบ้านแต่ละคนได้ตามต้องการด้วย สุดท้ายมีเด็กผู้ชายที่ดูเหมือนจะเป็นเพื่อนคนแรกของเขาละมั้งชวนเขาไปขึ้นบอลลูน สุดยอดไปเลย! วิวบนนั้นสวยชะมัด เด็กคนนั้นตอนแรกก็คุยกันดีอยู่ แต่ไปๆ มาๆ ก็ทะเลาะกันกับเขาจนได้ แถมยังต่อยกันด้วย (ฌองคิดเข้าข้างตัวเองว่าคงไม่ได้เริ่มก่อน) แต่ถึงเขาจะมั่นใจในฝีมือชกต่อยของตัวเอง ก็ยังแพ้หมอนั่นแฮะ ใช่เขาโดนเจ้าเด็กนั่นชกเข้าให้จนหงายหลัง
.
.
แล้วก็ตกลงมาจากบอลลูน...
.
.
ฌองหยุดกึกเมื่อทบทวนความฝันมาจนถึงตรงนี้ และมองเท้าตัวอย่างลืมตัว ก่อนจะโล่งใจที่ยังเห็นมันแนบอยู่กับพื้นไม้ ไม่ใช่อากาศว่างๆ
.
.
ฝันร้ายอะไรตั้งแต่คืนแรกวะ! เด็กชายสบถในใจ แล้วเอะใจว่าตัวเองอยู่คนเดียวในห้อง เตียงของมาทิลด้าว่างเปล่า ทำให้เขารู้สึกพ่ายแพ้เล็กๆ ปกติเขามักจะตื่นเร็วเสมอเพื่อจะออกไปหาอะไรทำแต่เช้า รวมถึงไม่ต้องโดนว่าเอาว่าเป็น "ไอ้เด็กสันหลังยาว"
.
.
หลังจากล้างหน้าล้างตา่เรียบร้อย ฌองตั้งใจจะออกไปหามาทิลด้ากับแจ็ค หรือไม่ก็ออกไปสำรวจเรืออีกรอบ แต่เตียงยับยู่ยี่ของตัวเองก็ยับยั้งความตั้งใจเอาไว้ก่อน
.
.
เตียงนอนสองเตียงตั้งเคียงกันในห้องพักเล็กๆ มีช่องว่างระหว่างเตียงพอให้เดินได้ เตียงของมาทิลด้าพับเก็บอย่างเรียบร้อย แต่เตียงของเขาเองดูเหมือนจะมีพายุลูกย่อมๆ พัดผ่านไป
.
.
เสียงคนเดินข้างนอกทำเอาฌองสะดุ้งโหยง ก่อนจะถอนใจโล่งอกเมื่อได้ยินเสียงนั้นห่างออกไป ถ้าคนที่เดินเข้ามาเป็นมาทิลด้าแล้วเห็นสภาพเตียงดูไม่จืดก็ไม่รู้จะว่ายังไงเหมือนกัน เด็กชายวิ่งกลับมาที่เตียงก่อนจะเริ่มพับผ้าห่ม ตบหมอน และดึงผ้าปูที่นอนอย่างเอาเป็นเอาตาย พยายามให้มันดูเรียบร้อยที่สุด 
.
.
เขาพอจะรู้อยู่ว่าตัวเองนอนดิ้น
.
.
แต่คนอายุ 9 ขวบนี่ยังนอนดิ้นอยู่รึเปล่าวะ!?
.
.
เขาตามตัวเองในใจ เมื่อผ้าปูที่นอนมุมหนึ่งหลุดออกมาจากฟูกเมื่อเขาออกแรงดึงให้ตึงมากจนเกินไป จึงวิ่งจากปลายเตียงไปหัวเตียงเพื่อจัดให้เข้าที่ และเมื่อดึงชายผ้าปูที่นอนที่มุมนั้น มุมที่ปลายเตียงก็หลุดผลึง
.
.
"ปัดโธ่โว้ย!"
.
.
ถึงไม่ต้องส่องกระจกก็รู้ว่าตอนนี้ตัวเองขมวดคิ้วยุ่ง ฌองเดินมาทิ้งตัวลงนั่งบนเตียงอย่างหงุดหงิด 
.
.
 
เอมิลีบอกเขาก่อนจะมาที่นี่ว่าจะมีอะไรอีกมากที่ต้องเรียนรู้ แต่เขาไม่ได้เตรียมใจถึงขนาดการจัดเตียงให้เป็นระเบียบเรียบร้อยนี่นา ฌองนั่งเท้าคางคิดถึงห้องนอนของจุสแตงว่าจะเป็นระเบียบอย่างเตียงของมาทิลด้าไหม แต่คิดอีกที จุสแตงก็นอนกับเอมิลี เอมิลีต้องจัดการให้อยู่แล้ว แล้วคนอื่นๆ ล่ะ? โรแบร์กับอัลแบร์ก็ห้องนอนรกดูไม่ได้ แต่สองคนนั้นบอกว่า "มันเป็นโลกของผู้ใหญ่เฟ้ย"
.
.
แล้วเด็ก 9 ขวบละวะ!
.
.
เขาแว่วคำพูดของเอมิลีอีกว่า "แล้วนี่นะ เธอจะเที่ยวพูดไม่เพราะไปทั่วน่ะไม่ได้หรอก" ทำเอาตัวเองนิ่งเงียบ ขบคิดว่าไอ้อย่างไหนถึงจะเรียกว่าพูดไม่เพราะ ระยะหลังมานี่เขาพอจะรู้ว่าเวลาที่อยู่ต่อหน้าคนสำคัญอย่างพวกเอมิลีหรือมาทิลด้าก็ควรจะพูดอะไรที่ฟังดูไม่ชวนสะดุ้ง แต่ว่าคนในตลาดที่เขาคลุกคลีอยู่ด้วยทุกวันไม่ได้พูดกันอย่างนั้นสักหน่อย อย่าง "ไอ้เด็กสันหลังยาว" นั่นยังไง
.
.
งั้น "วะ" กับ "โว้ย" นี่เด็กทั่วๆ ไปพูดกันหรือเปล่า 
.
.
หมายถึงเด็กที่มีครอบครัวน่ะ
.
.
ฌองนั่งสงสัยอยู่สักพัก แล้วตัดสินใจว่าต่อไปคงรู้เองละน่า! แต่ตอนนี้มีเรื่องที่ต้องทำหลายอย่าง เด็กชายเปิดกระเป๋าตัวเองค้นสมุดเล่มเล็กกับดินสอขึ้นมา แล้วจดอะไรต่อมิอะไรลงไป
.
 
.
.

ด้วยความที่กำลังเพ่งสมาธิจดจ่ออยู่กับสิ่งตรงหน้า จึงไม่รู้ตัวว่ามาทิลด้าเคาะประตูอยู่สองสามหน จนเปิดเข้ามาแล้ว 
.
.
มาทิลด้ายืนขมวดคิ้วมองด้านหลังของเด็กชายผมทองที่เรียกยังไงก็ไม่มีท่าทีจะรู้ตัว หญิงสาวจึงค่อยๆ สืบเท้าเข้าไปหา แล้วร้องเรียกชื่อ "ฌอง!" ใกล้ๆ 
.
.
ฌองร้อง แว้ก! สมุดหลุดจากมือ และในพริบตานั้น มาทิลด้าก็โฉบมือไปคว้าไว้อย่างรวดเร็วโดยที่เจ้าของสมุดยังไม่ทันจะขยับตัวเลยด้วยซ้ำ ทำได้แต่ร้องว่า "ทิลด้าาาาา"
.
.
ยิปซีสาวหลิ่วตาให้ฌองอย่างนึกสนุก "ไปรออยู่ข้างนอกตั้งนานแล้วเห็นยังไม่ออกไป มัวมาเขียนจดหมายหาสาวหรือไงจ๊ะ" พูดจบเธอก็เปิดสมุดออกอ่านอย่างรวดเร็ว ฌองไม่กล้าแย่งเอาจากมาทิลด้าจึงร้องห้ามจากเตียงของตัวเอง
.
.
ข้อความที่อยู่บนหน้ากระดาษนั้นเขียนด้วยภาษาฝรั่งเศสกระท่อนกระแท่น 
.
.
ลายการที่ต้องทัม
.
.
1. จาดเตียง (ทัมยังไงให้เป็น   ระเบี ละ ล ละเบียบ) <-- อยากทัมให้เหมือนทิลด้า
.
2. พูดเพาะ ???? ...... .... 
.
3. มีเพิ่น เ ... เพื่อน - --- ต้องมีเพื่อน ดีกับเพิ่น (พูดเพาะกับเพื่อนดั้วย?????)
แนะนัมตัว? ยังไง??? 
.
4. ห้ามโชกต่อย ...... --> ท่ามาต่อยเลาก่อน???? 
.
5. ทัมตัวสะอาด 
.
.
.
.
แล้วยิปซีสาวก็ทำตาโตใส่ฌอง "นี่คืออะไรเนี่ย?"
.
.
ฌองที่ตอนนี้อับอายจนหน้าแดงตอบอุบอิบเหมือนเสียงกระซิบ "ง่า...สิ่งที่ผมตั้งใจจะทำน่ะฮะ"
.
.
"เริ่มที่จัดเตียงเหรอ?" มาทิลด้าถามเหมือนพูดลอยๆ มองไปที่เตียงยู่ยี่ของฌองที่เจ้าตัวจะแก้ไขอะไรก็ไม่ทันแล้ว ได้แต่ยิ้มแห้งๆ
.
.
มาทิลด้าพับสมุดนั้นคืนให้ฌอง ยิ้มกว้าง แล้วปรบมือเป็นจังหวะถี่ๆ จนฌองสะดุ้ง "เอาละ! มา ลุกขึ้นมาเลยสหาย! หากเจ้าอยากเรียนรู้ จงปฏิบัติตามข้าเดี๋ยวนี้!" สิ้นเสียงก็ฉุดฌองให้ลุกขึ้น ดวงตาสีเขียวเข้มจ้องเข้าไปในดวงตาสีฟ้าสดใสอย่างแน่วแน่
.
.
"ฟังนะฌอง ต่อจากนี้ถ้ามีอะไรก็ถามฉันมาได้เลย การที่เราจะอยู่ด้วยกันไม่ใช่แค่เธอที่จะเรียนรู้ แต่ฉันก็ด้วย เข้าใจรึเปล่า" 
.
.
"ฮ...ฮะ" ฌองขานรับอย่างไม่แน่ใจ เพราะไม่เข้าใจว่ามาทิลด้าจะต้องเรียนรู้อะไรอีก
.
.
จากนั้นหญิงสาวค่อยๆ สอนฌองจัดเก็บเตียงทีละขั้นทีละตอน พลางเล่าไปด้วยว่าเตียงของฌองที่บ้านในบลอดเวนจะมีลักษณะเป็นอย่างไร และถึงแม้ว่าฌองจะทำนู่นนี่ไม่เป็นระเบียบบ้างก็ไม่เห็นจะเป็นไรเลย
.
.
"แต่ว่า" ฌองขัดขึ้น "อย่างนั้นผมก็ทำบ้านทิลด้ารกสิฮะ"
.
.
"นั่นเธอต้องคิดเองนะ" มาทิลด้าสวนทันที "เพราะมันจะเป็นบ้านของเธอเหมือนกัน รู้ไหม?"
.
.
ผ้าห่มฝั่งที่ฌองจับอยู่ไม่สะบัดตามแรงของมาทิลด้า หญิงสาวจึงหยุดมือแล้วยิ้มน้อยๆ ให้กับเด็กชายที่ยืนนิ่งอยู่กับที่
.
.
"เข้าใจหรือเปล่าฌอง มันเป็นบ้านของเธอเหมือนกันนะ"
.
.

.
.
.
.
.
.
ในใจของฌองขณะนั้นย้อนกลับไปในวันหนึ่งที่ผู้หญิงยิปซีคนหนึ่งวิ่งไล่เขาอย่างเอาเป็นเอาตายในตลาด วันนั้นเป็นวันแรกที่เขารู้สึกกลัวการถูกคนวิ่งไล่ขึ้นมาจับใจ เธอคว้าตัวเขาได้ก่อนจะลงมือตีไม่ไว้หน้า เสียงตัวเขาเองตวาดด่าเธอดังลั่น เธอก็ตะโกนสวนว่า
.
.
"ฉันไม่สนว่านายจะเกลียดฉันหรือเปล่า แต่จะบอกว่าฉันตีนายเพราะหวังดีกับนายเข้าใจมั้ย
.
.
ถ้าวันนี้ฉันไม่ตีนาย วันหน้าจะไม่มีใครกล้าตีนาย แต่นายจะเกลียดทุกคน และจะเกลียดตัวเองที่สุด จำเอาไว้!!!"
.
.
ตอนนั้นเขาสะอึกยิ่งกว่าโดนใครมาตบหัวเสียอีก ก่อนขอบตาจะร้อนผ่าวแล้วน้ำตาก็ไหลออกมาเป็นทางก่อนที่จะทันรู้ตัว จากนั้นเขาก็มองอะไรแทบไม่เห็นเพราะมันพร่ามัวไปหมด จำได้แค่ว่าเขายึดตัวยายผู้หญิงมือหนักนั่นไว้แน่น แล้วร้องไห้อย่างกับเป็นบ้า ใช่แล้ว วันนั้นเองที่เขาร้องไห้ออกมาจริงๆ ไม่ได้ร้องไห้เพราะความแค้น เพราะไม่มีใครเอาใจใส่
.
.
แต่ร้องไห้เพราะดีใจ
.
.
.
ร้องไห้เพราะในที่สุดก็มีคนสนใจ
.
.
.
.
 
.
.
ผ้าห่มผืนหนาพับเก็บเรียบร้อยแล้วด้วยฝีมือของผู้สอน
.
.
"ทิลด้าฮะ" เด็กชายเอ่ยขึ้นหลังจากกลืนก้อนบางอย่างลงคอไปแล้ว
.
.
"ว่าไง" มาทิลด้ายิ้มกลับมา 
.
.
"ผมไม่ค่อยแน่ใจว่าไอ้พูดเพราะนี่มันยังไง... ผมพูด วะ ได้ไหมฮะ"
.
.
เธอคิดนิดหนึ่ง ก่อนจะพยักหน้า "ได้สิ ฉันว่านะ ฉันยังพูดเลยบางที แต่กับเพื่อนๆ นะ"
.
.
"แล้ว โว้ย ล่ะ"
.
.
"ไม่ต่างกันหรอกมั้ง"
.
.
"แล้ว 'ไอ้ชิบหาย' ละฮะ" 
.
.
"เอ๊ยยย!!!" มาทิลด้าหัวเราะ "ไปเอามาจากไหนเนี่ย ฉันว่าอันนี้ไม่ค่อยดีนะ!!"
.
.
จากนั้นคำสบถทั้งหลายก็พรั่งพรูออกมาจากปากฌอง ล้วนเป็นคำที่ได้ยินในตลาดทั้งนั้น บางคำมาทิลด้าก็ฟังได้ บางคำก็ห้ามเป็นพัลวัน ("เธอรู้ความหมายของมันรึเปล่าน่ะฌอง!?") และหลายๆ คำก็ทำให้เธอหัวเราะลั่นจนแทบลงไปกอง 
.
.
ช่วงเวลานั้นเองที่เสียงหัวเราะของมาทิลด้าก้องอยู่ในห้อง ฌองเอาสมุดของเขาซุกไว้ในกางเกง มองรอยยับของผ้าปูที่นอนที่พยายามรีดให้เรียบ และผ้าห่มที่พับเรียบร้อย ...จินตนาการว่าถ้าตอนนั้นเขาได้พบกับพ่อแม่ของตัวเองขึ้นมาจะเป็นอย่างไร
.
.
เขาคงอยากทักทายอย่างลูกที่อยากคุยกับพ่อแม่ ถามว่าหายไปไหนมา รู้ไหมว่าเขามีชีวิตยังไง
.
.
แต่หนึ่งในนั้นจะต้องมีสิ่งหนึ่งที่เขาต้องบอกออกไปให้ได้
.
.
 
ขอบคุณ
.
.
ขอบคุณ ...ที่ทิ้งผมไว้ที่สตราส์บูร์ก...
.
.
.
[END of M&J 021]
.
.
และแล้วก็อัพตอนใหม่ Embarassed
.
ยังอยู่ในเรืออยู่เลยจ้ะ ฮ่าๆ แต่ตอนต่อไปถ้าเขียนไม่ทันปีนี้ก็ปัดว่าถึงบลอดเวนแล้วเลยแล้วกันนะ ปีหน้าจะได้เริ่มอะไรใหม่ๆ (ปัดความรับผิดชอบมั่ก!)
.
ก็นั่นละนะ สิ่งที่สำคัญที่อยากเขียนถึงในตอนนี้คือ ฌอง นั่นละ สิ่งที่ฌองควรเรียนรู้ และสิ่งที่ควรจะรู้ ไอ้หนูเอ๊ย Surprised
.
เรื่องภาษาที่สองคนนี้คุยกับคือฝรั่งเศสตลอดนะจ๊ะ เพราะฌองยังพูดภาษาอื่นไม่ได้ ส่วนสิ่งที่เขียนนั่นก็เพื่อจะแสดงว่าไอ้หนูมันพูดกับฟังได้เท่านั้นละ อ่าน-เขียนไม่แตก ต้องค่อยๆ เรียนรู้ไปนะ (แต่ฌองขยันอยู่แล้ว Smile) และเรื่องการพูดการจาก็เหมือนกัน แบบว่าก็ร้ายใช่ย่อย สมัยก่อนก็ปากจัดน่าดู ต่อยตีก็พอตัว พอจะได้ออกจากเมืองเมืองหนึ่งที่อยู่มาทั้งชีวิตก็เลยอดคิดมากไม่ได้ กลัวปากพาซวย ฮ่าๆ 
.
.
หลังจากที่อยู่ไปสักพักก็อาจจะแค่ประมาณนี้
.
.
ก็ขอฝากตัวไอ้หนูฌองอีกเอนทรีนึงเน้อ Embarassed
.
.
ปล. อย่าลืมกิจกรรมคริสต์มาสนะจิ๊! สำหรับคนที่สนใจจ้า >> [BT] M&JJ CHRISTMAS EVENT of HUGGING!
.
.
.
 



edit @ 10 Dec 2011 00:56:12 by Matilda & Jack

Comment

Comment:

Tweet

พี่ฟูขา....นี่มันน่ารักมาก หนูพลาดตอนนี้ไปได้อย่างไร โน่วววววว ไม่รู้ทำไม ฟังคำพูดทีไรแล้วรู้สึกเหมือนพูดเป็นเพลงเลยค่ะ!!! มันเหมือนได้ยินเสียที่ถ่ายทอดออกมาเป็นจังหวะที่รื่นเริง เห็นทิลด้าตอนนี้แล้ว รู้สึกอย่างกับอยู่ในงานคาร์นิวัลเลย(ไม่ได้เวอร์นะ รู้สึกแบบนั้นจริงๆ)

มาตอนนี้เห็นทิลด้าแล้วรู้สึกยังกับแม่คนแน่ะ /เฟซปาล์ม
รู้สึกเลยว่า ทิลด้าต้องเป็นแม่ที่ดี และอบอุ่นที่สุดในโลกคนนึงเลย!!

เอาละ มาที่เจ้าหนูฌองกันบ้าน เจ้าเป็นเด็กที่โชคดีมากๆเลยรู้ไหม!? ได้เจอคนน่ารัก ที่เอาใจใส่คนอื่นแบบทิลด้าเนี่ย โคตรของควาามโชคดี(หูย ฉันละอิจฉานายจริงๆ!! ฉันเองก็อยากเจอคนอย่างทิลด้าเหมือนกัน!)

ชอบความไร้เดียงสา ตรงไปตรงมาแบบเด็กๆของฌองมากเลยค่ะ ชอบเรื่องในหัวฌอง ชอบความคิดน่ารักๆ กับจินตนาการสุดวิเศษ และขำทักษะการเขียนของฌองมาก (แอบนึกถึงภาษาวิบัติด้วย 55555) นายต้องพยายามดีๆนะฌอง เขียนให้ได้ พูดให้คล่องไวๆละ !

เอาละ อีกไม่นาน นายจะแลนดิ้งถึงบลอดเวนแล้วสินะ
ฉันคงต้องเตรียมตัวบอกนายแล้วสิว่า "ยินดีต้อนรับ!!"
จะรอดูพัฒนาการ และการใช้ชีวิตของนาย ณ ที่แห่งนี้นะจ๊ะ

ขอให้สายลมพัดพานายให้ไปเจอคนดีๆจ้ะ :)

#5 By Amina Eirwen on 2012-01-09 20:09

อืม บลอดเวนในความฝันฌองนี่แฟนตาซีจริง ๆ
มันก็ความฝันนี่นะ ฮา มีแมวบ้านละตัวนี่มันน่ารัก cry
การมาอยู่กับทิลด้านี่คงเป็นอะไรที่วิเศษสุดเลยล่ะ
ทั้งสองคนพยายามปรับตัวเข้าหากันแล้วก็ทำความรู้จักกัน
คงมีอะไรสนุก ๆ ให้ติดตามอีกเยอะเลยล่ะ
สู้เค้านะฌอง! โตขึ้นมาเป็นผู้ชายที่ดีให้ได้นะ cry

#4 By ยู่ยี่. on 2012-01-01 18:53

อ๊าาา ฌองงงง ยิ่งอ่านก็ยิ่งชอบ อ่านแล้วร้สึกอบอุ่นจังเลยค่าพี่ฟู ..> <..

#3 By บาบิโลน on 2011-12-11 23:12

ว้ายยยย น่ารักอะ cry
ชอบตอนนี้จังเลย อ่านแล้วยิ้มตาม surprised smile

มาถึงบลอดเวนแล้วก็แวะมาหากันบ้างนะฌอง เดี๋ยวเอาขนมให้กิน cry cry cry (/เอ๊ะ นี่มันหลอกเด็ก?)

#2 By cyanic on 2011-12-10 17:05

โอ๊ยยย ตอนนี้น่ารักมากอ่ะตัวเธอว์
แบบว่า ยังไงดี
น่ารักทั้งตอนเลย
นี่ๆ มีชอบมากเป็นพิเศษสองช่วง
ช่วงความฝันฌองช่วงแรก
มันแบบว่ายังไงดี
มันไม่ได้มีไอเดียอะไรหวือหวา
แต่่มันน่ารักมากๆ มันเป็นเรื่องของอะไรในหัวฌอง(งงมั๊ยนะ 55)
เอาเป็นว่านี่ก็เป็นหนึ่างในช่วงที่อ่านแล้วหุบยิ้มไม่ได้เลย

กับช่วงที่ทิลด้าเห็นที่ฌองเขียน โอ๊ยยย
อันนี้ยิ่งแล้วใหญ่ น่ารักมากกกกกกกกกกกก
มากกกกกกกกกกก มากแบบมากๆๆๆๆ

/โฮรววว /กอดก่ายเซเรน่า

ปล.กิจกรรมยังมิลืมฮว่ากกกกก /ไม่เกินวันจานนน /จะทำได้มั๊ยนะ Orz

#1 By Pupu Meteor on 2011-12-10 02:43