[BT] M&J 026: Embroidering a Name

posted on 26 May 2012 14:37 by matilda-o-lantern
 
เอนทรีนี้เป็นส่วนหนึ่งของโปรเจ็คบลอดเวนค่ะ
 

[BT] M&J 026: Embroidering a Name
.
.
.

ปลายเดือนพฤษภาคม.

 

วันฤดูร้อนในบลอดเวน แสงแดดที่ส่องจ้าตอนเที่ยงราลงเล็กน้อยในยามบ่าย หลังจากที่จัดการเรื่องต่างๆ ในร้านเรียบร้อยแล้ว มาทิลด้าก็แขวนป้าย "ไปข้างนอก เดี๋ยวกลับมา" ไว้ที่ประตูร้าน แล้วออกเดินทางไปยังจุดหมายวันนี้พร้อมกับแจ็คและฌองที่แต่งตัวดีเป็นพิเศษ

 

 

"มาแล้วจ้ะ ขอโทษที่ให้รอนะ"

 

คุณเจ้าหน้าที่ท่าทางใจดีเดินนำของที่สั่งมาวางให้บนเค้าน์เตอร์สีขาวสะอาด มาทิลด้าลุกจากเก้าอี้นั่งรอมาที่เคาน์เตอร์ตามเสียงเรียก ส่วนฌองยืนรออยู่ตรงนั้นแต่แรกแล้ว

 

สิ่งของที่อยู่ในถุงพลาสติกใสคือชุดยูนิฟอร์มที่พับเรียบร้อย แบ่งออกเป็นกางเกงขาสั้นสีเทาเข้ม เสื้อเชิ้ตใหม่เอี่ยมสีขาวสะอาด เนคไทสีเดียวกับกางเกง และสเวตเตอร์สีฟ้าอ่อนสบายตา

 

ชุดยูนิฟอร์มของนักเรียนประถมของโรงเรียนเซนต์ไอเรียนน่า

.

.

ระหว่างการจัดการเรื่องเสื้อผ้า คุณเจ้าหน้าที่มอบคู่มือแจ้งกฏเกณฑ์ของโรงเรียน ตลอดจนระเบียบการแต่งกายของนักเรียนให้มาทิลด้าในฐานะผู้ปกครอง และถือโอกาสอธิบายไปพลางๆ ด้วยว่าเครื่องแต่งกายของนักเรียนเป็นอย่างไร สายตาของฌองจับจ้องเสื้อผ้าแต่ละชิ้นที่อยู่ในถุงพลาสติกด้วยดวงตาเป็นประกาย เมื่อคุณเจ้าหน้าที่ถามว่าจำได้ไหมว่ายูนิฟอร์มแต่ละชุดแต่งอย่างไร เด็กชายก็ตอบอย่างแข็งขันจนเธอหัวเราะอย่างเอ็นดู

.

"กระตือรือร้นอย่างนี้ตลอดทั้งปีนะจ๊ะ ถ้าเธอแต่งตัวไม่ผิดระเบียบเลย ฉันจะถ่ายรูปแล้วติดไว้ที่ห้องปกครอง"

.

.

ฌองรับฟังด้วยดวงหน้าที่ขึ้นสีแดงระเรื่อ มาทิลด้าแอบคิดในใจว่าบางทีเด็กชายอาจมุ่งมั่นจะเป็นคนที่แต่งกายถูกระเบียบตลอดปีจริงๆ ก็ได้

.

หญิงสาวมองภาพตรงหน้าแล้วยิ้มยินดี

.

.

++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ภายหลังจากที่ได้พบกับคุณครู(หมี)ใหญ่ของโรงเรียนเซนต์ไอเรียนน่า พร้อมกับกำหนดการว่าฌองจะต้องมาเข้าสอบเพื่อวัดระดับความรู้เข้าโรงเรียนในช่วงต้นเดือนพฤษภาคม ช่วงเวลาระหว่างนั้นเป็นห้วงวิชาการเข้มข้นของบ้านโลฟเฟล
.
.
กระดาษโพสต์อิทเขียนคำศัพท์ภาษาบลอดเวนและภาษาอังกฤษแปะพราวอยู่ทั่วทุกห้องของบ้าน ฌองจะทบทวนภาษาอังกฤษกับมาทิลด้าทุกวันในช่วงเช้า เธอไปถ่ายเอกสารแบบฝึกหัดและตัวอย่างข้อสอบจากหนังสือเรียนในห้องสมุดมาให้ฌองหัดทำอยู่เรื่อยๆ ส่วนผู้ติวภาษาบลอดเวนคนสำคัญคือหลวงพ่อจอห์น เด็กชายไปหาหลวงพ่อที่โบสถ์แทบทุกวันในตอนเย็น เขาได้รับการติวภาษาบลอดเวนให้แข็งแรงมากยิ่งขึ้นไปพร้อมๆ กับเจเรมีที่ช่วยตอบข้อสงสัยให้เขาเป็นครั้งคราวโดยการเขียนโต้ตอบในสมุด
.
นิธานรับคำขอร้องจากมาทิลด้าให้มาสอนวิชาคณิตศาสตร์ให้ฌองที่บ้าน ซึ่งเขาก็เต็มใจรับปากด้วยดี เพราะได้เจอฌองอยู่ประจำตอนที่ฌองขอไปช่วยงานที่ร้านคุณแคลร์ นอกจากนี้ยังมีเนเว่ที่เสนอตัวมาติวคณิตศาสตร์ให้อีกคน มาทิลด้าเจอกับเด็กหนุ่มตอนที่ไปเลือกซื้อตำราที่เหมาะกับเด็กประถม ด้วยเหตุนี้แม้ในวันที่นิธานติดเรียน ก็ยังมีเนเว่ช่วยสลับมาสอน ส่วนวิชาอื่นๆ มาทิลด้าก็สอบถามชาวเมืองคนนั้นคนนี้ที่มีลูกๆ หรือคนรู้จักที่เรียนชั้นใกล้เคียงกับเจ้าหนู ทำให้ได้เนื้อหามาทบทวนกันสม่ำเสมอ
.
.
เมื่อต้นเดือนพฤษภาคมย่างกรายมาถึง ฌองก็ทวนหนังสือมากเกินไปจนนอนละเมอเป็นกลอนภาษาบลอดเวน และคิดราคาสินค้าในร้านเป็นการคูณแทนที่จะเอามาบวกกัน
.
.
ในวันสอบ ที่หน้าห้องเรียนห้องหนึ่งของโรงเรียนเซนต์ไอเรียนนาซึ่งจะเป็นห้องสอบเทียบระดับชั้น ฌองเดินวนไปมาหน้าประตูเหมือนหนูติดจั่น กระทั่งแจ็คที่หมอบอยู่บนเก้าอี้ยังเมินหน้าไปทางอื่นเพราะมองจนตาลาย มาทิลด้านั่งยิ้มมองเด็กชายแสดงอาการตื่นเต้นอย่างที่สุดอย่างที่น้อยครั้งจะได้เห็น
.
"ฌอง ฉันว่าเธอมานั่งนิ่งๆ สักหน่อยไหม เดินวนไปวนมาอย่างนั้นเดี๋ยวความรู้ก็โดนปั่นรวมกันหมดหรอก"
.
เขาจึงเดินมานั่งแหมะอยู่ข้างๆ หญิงสาว หน้าปัดนาฬิกาข้อมือบอกว่าในอีกไม่ถึง 10 นาทีจะได้เข้าไปทำข้อสอบแล้ว แค่รู้อย่างนั้นฌองก็รู้สึกผะอืดผะอมเหมือนจะอาเจียน ตาลายนิดหน่อย และมือก็สั่น เพื่อไม่ให้ตัวเองเป็นบ้าไปก่อน เด็กชายจึงเปิดกระเป๋าหยิบเอาถุงใส่ดินสอมาตรวจว่ามีดินสอ ยางลบ ปากกาที่ต้องใช้ครบหรือไม่ หยิบออกมาแล้วใส่กลับไปอยู่หลายรอบก็รู้สึกว่าทำแบบนี้ก็ไม่ต่างจากคนบ้าเท่าใดนัก
.
.
ฌองนึกอยากสบถอะไรแรงๆ ออกมาสัก 2-3 คำ เพื่อระบายอารมณ์ แต่มาทิลด้าคงไม่ชอบใจ
.
.
"...ตื่นเต้นเนอะ"
.
.
.
เสียงที่ดังขึ้นข้างตัวทำให้เขาเงยหน้าขึ้นมอง แล้วดวงตาสีฟ้าของเขาก็สบกับดวงตาสีเขียวเข้มของอีกฝ่ายที่มีแววตื่นเต้นอยู่ไม่ต่างกัน
.
"ทิลด้า?"
.
หญิงยาวยิ้ม ก่อนจะเอื้อมมือมาจับบ่าของเขา "เธอน่ะตื่นเต้นเพราะว่าไม่เคยทำข้อสอบมาก่อนใช่ไหมฌอง" 
.
ฌองพยักหน้ารับ พลางกลืนน้ำลาย เขายอมรับโดยไม่ต้องพูดออกมาว่าตัวเองกลัวการสอบนี้มากจริงๆ
.
คนถามยิ้มแหยๆ "ฉันก็ตื่นเต้นมาก เพราะฉันรู้ว่าเธอตื่นเต้น เธอเข้าใจฉันไหม"
.
.
ฌองพยักหน้าช้าๆ ก่อนที่จะขบคิดความหมายของคำพูดนั้นอย่างจริงๆ จังๆ แค่ได้รู้ว่ามาทิลด้าเองก็ตื่นเต้นไม่ต่างกันทำให้ความตื่นเต้นที่ท่วมอยู่ในใจของเขาพร่องลงไปเกือบครึ่ง ราวกับถูกถ่ายลงไปในภาชนะอีกใบหนึ่ง
.
การสนทนาถูกขัดจังหวะด้วยเสียงรองเท้าส้นสูงซึ่งกระทบพื้นระเบียงตรงมาที่เขาทั้งสอง ผู้หญิงคนหนึ่งในชุดแต่งกายสุภาพ แจ้งว่าเธอเองเป็นคุณครูชั้นประถมคนหนึ่งและจะเป็นคนคุมสอบวันนี้
.
.
"เหลือเวลาอีกไม่ถึง 5 นาที นักเรียนจะมาเตรียมตัวในห้องสอบก็ได้นะคะ" เธอบอกอย่างนั้นแล้วเดินนำเข้าห้องไป ฌองมองตามพลางกลืนน้ำลายอย่างฝืดคอ
.
"เอาละ!" มาทิลด้าพูดขึ้นเสียงเข้ม ดึงให้เด็กชายหันไปมองเธออีกครั้ง ตอนนี้หญิงสาวอยู่ใกล้เขามากกว่าเมื่อครู่ "ที่บ้านของฉันเวลาตื่นเต้นมากๆ เราจะทำอย่างนี้กันเสมอ"
.
ว่าแล้วเธอก็เลื่อนมือจากบ่าของเขาขึ้นมาเสยผมสีทองยุ่งๆ ให้พ้นไปจากหน้าผาก เขยิบตัวเข้ามาใกล้อีกนิด และก่อนที่ฌองจะทันได้ถามว่าจะทำอะไร มาทิลด้าก็จูบหน้าผากของเด็กชายอย่างแผ่วเบาเหมือนลมพัดผ่านหน้าผาก
.
ตามมาด้วยเสียงกระซิบ
.
"เชื่อมั่นในตัวเอง ฉันรู้ว่าเธอทำได้"
.
.
เธอตบท้ายด้วยรอยยิ้มและดวงตาเป็นประกาย ก่อนจะดึงตัวเขาที่รู้สึกว่าตัวเองหน้าร้อนผ่าว และยังอึ้งๆ ให้ลุกขึ้นยืนแล้วดันหลังไปส่งถึงห้องสอบ
.
.
ฌองทำข้อสอบด้วยใจที่สงบลงมากกว่าที่เจ้าตัวคิดไว้ เมื่อพบกับคำถามที่ไม่รู้คำตอบก็ไม่ได้สติแตกอย่างที่จินตนาการล่วงหน้า เด็กชายไม่รู้เหมือนกันว่าอะไรทำให้เขาใจเย็นลงมากขนาดนั้น บางทีอาจจะเป็นห้องเรียนที่เงียบสงัด อาจเป็นเพราะเขาพลิกดูข้ออื่นๆ แล้วเห็นว่ามีข้อที่เขาทำได้ อาจเป็นเพราะยังมีเวลาเหลือ
.
.
อาจเป็นเพราะมีคนบอกว่าเขาทำได้
.
.
.
หลังจากวันสอบราวหนึ่งสัปดาห์ ผลสอบก็ส่งมาถึงในซองจดหมายสีฟ้าอ่อนประทับตราโรงเรียนสวยงาม ฌองแทบกระโดดไปโฉบเอาจดหมายจากมือของคุณบุรุษไปรษณีย์อีวาน แต่เนื่องจากจดหมายจ่าหน้าถึง "ผู้ปกครองของ ฌอง โลฟเฟล" เขาจึงสะกดใจเดินเอาจดหมายไปให้มาทิลด้า
.
หญิงสาวตัดซองจดหมายอย่างรวดเร็ว หลังจากกวาดตาผ่านจดหมายแจ้งผลรอบหนึ่งแล้วเธอก็เหยียดแขนที่ถือจดหมายออกไปข้างหน้า วางท่าราวกับเป็นองครักษ์ที่มาประกาศราชโองการในภาพยนตร์ย้อนยุค
.
"เรามีความยินดีจะแจ้งว่า เด็กชายฌอง โลฟเฟล สอบผ่านการวัดระดับชั้น และจะได้เข้าเรียนในแผนกทั่วไป ระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 4!!!" เธอจบท้ายด้วยเสียงกรี๊ดอย่างยินดี ฌองก็ร้องลั่นแล้วกระโดดกอดเธอเอาไว้แน่น เสียงหัวเราะผสมกันลั่นร้าน Matilda & Jack O'Lantern เย็นวันนั้นพลพรรคคุณครูที่ติวให้ฌองมาตลอดก็ได้รับเชิญให้มาร่วมฉลองมื้อเย็นร่วมกันอย่างสนุกสนาน เป็นช่วงเวลาที่เบิกบานและปลอดโปร่งอย่างแท้จริง
.
.
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
.
"ไหนๆ เสร็จหรือยัง?"
.
.
เสียงของมาทิลด้าร้องถามไปถึงเจ้าของห้องบนชั้นสองของร้าน เสียงขานรับของเด็กชายดังแว่วมา ก่อนเจ้าตัวจะเปิดประตูห้องแล้ววิ่งลงมาหาหญิงสาวอย่างว่องไว
.
.
"โอ้ ดูดีทีเดียวน้า"
.
สิ่งที่หญิงสาวเอ่ยชมคือฌอง โลฟเฟล เด็กชายผู้มีอายุการเป็นลูกชายบุญธรรมไม่กี่เดือนของเธอมายืนตรงอยู่ในชุดยูนิฟอร์มนักเรียนชั้นประถมของโรงเรียนเซนต์ไอเรียนน่า เขาสวมชุดอย่างเต็มยศรวมถึงเสื้อสเวตเตอร์ด้วย ขนาดของชุดหลวมเล็กน้อยเนื่องจากมาทิลด้าตกลงใจว่าจะซื้อเสื้อผ้าให้ใหญ่กว่าปกตินิดหน่อยเพื่อให้ใส่ได้นาน  
.
.
ฌองมีสีหน้าขัดเขินปนดีใจ เพราะนี่เป็นการสวมเครื่องแบบนักเรียนครั้งแรกในชีวิต ทั้งยังเป็นเครื่องแบบใหม่เอี่ยมเพิ่งแกะจากถุง ได้กลิ่นเสื้อผ้าใหม่หอมติดจมูก
.
.
"ผมจะใส่ชุดนี้อย่างระวังฮะ จะไม่ทำให้เลอะเทอะเลยฮะ" 
.
มาทิลด้าหัวเราะ "จ้า ข้าวของของตัวเองก็ต้องรับผิดชอบให้ดีนะ"
.
.
ตอนนั้นเองที่ฌองเหลือบมองนาฬิกาในร้านแล้วอุทานเสียงดัง "จะถึงเวลาแล้วนี่ ผมต้องไปก่อนนะฮะ"
.
หญิงสาวมองไปที่นาฬิกาแล้วพยักหน้าเป็นเชิงอนุญาต "งั้นเปลี่ยนชุดแล้วเอาลงมาให้ฉันนะ ฉันจะเช็คเรื่องตัดเย็บสักหน่อย แล้วพรุ่งนี้ค่อยซักจ้ะ" เด็กชายตอบรับแล้วกระโจนขึ้นบันไดไปที่ห้องของตัวเอง
.
.
หลังจากที่ผลสอบวัดชั้นเรียนส่งมาถึงไม่กี่วัน ฌองได้สมัครงานพิเศษที่ร้าน ซิมเปิล ฟรายเดย์ ของคุณสแตนลีย์ โดยจะเริ่มงานตั้งแต่เดือนมิถุนายนเป็นต้นไป เวลาทำงานของฌองเป็นช่วงเย็นหลังเลิกเรียน เมื่อเลิกงานแล้วจะปั่นจักรยานกลับมาที่้ร้าน
.
เมื่อถามว่าทำไมจึงตกลงใจไปทำงานพิเศษที่อื่น ฌองก็ตอบเธอด้วยท่าทางขึงขัง
.
.
"ผมจะได้ลองทำงานหลายๆ แบบ แล้วไปทำงานที่ร้านอาหารอย่างนี้จะได้รู้สูตรอาหารใหม่ๆ ด้วย ผมจะทำให้ทิลด้าลองกินดู อีกอย่างนึง ผมขอเริ่มทำงานตั้งแต่เดือนมิถุนา พอเดือนกรกฎาจะได้มีค่าจ้างเป็นเงินไปโรงเรียน ตอนนั้นทิลด้าจะได้ไม่ต้องใช้เงินตรงนี้ไงฮะ!"
.
.
ไม่รู้ว่าฌองจะรู้หรือไม่ที่คำตอบนั้นทำให้มาทิลด้ายิ้มกว้างทุกครั้งเมื่อนึกถึงขึ้นมา
.
.
ประตูร้านปิดลง ตามมาด้วยเสียงปั่นจักรยานออกจากร้านไป ฌองบอกกับคุณสแตนลีย์ไว้ว่าจะขอไปสำรวจงานในร้านสักวันสองวันก่อนเริ่มงานจริง จะได้รู้ว่าอะไรอยู่ตรงไหน 
.
ในร้านตะเกียงจึงเหลือเพียงเจ้าของร้านกับแจ็คที่กระโดดแผล็วไปนอนที่โซฟาริมเตาผิง ครู่หนึ่งเจ้านายสาวก็เดินมาสมทบพร้อมด้วยชุดยูนิฟอร์มที่ฌองพับเอาไว้แบบยับๆ เธอกางเสื้อและกางเกงแต่ละตัวออกตรวจเช็คสภาพว่ามีตรงไหนที่มีฝีเย็บไม่ดีหรือด้ายรุ่ยบ้างหรือไม่ จนเมื่อหยิบเอาสเว็ตเตอร์ขึ้นมากาง เธอก็มองมันอยู่ครู่หนึ่ง แล้วคุยกับแจ็ค
.
.
"รู้ไหมแจ็ค เมื่อก่อนฉันมีความฝันอยู่อย่างหนึ่ง... ไม่สิ ตอนนี้ก็ยังฝันนะ ถึงจะยังไม่เป็นจริงก็เถอะ"
.
.
แจ็คผงกหัวขึ้นมาเป็นการบอกว่ากำลังตั้งใจฟัง
.
.
หญิงสาวกลับตะเข็บสเว็ตเตอร์สีฟ้าอ่อนของโรงเรียนเซนต์ไอเรียนน่า ก่อนจะเปิดกล่องเก็บอุปกรณ์เย็บผ้า หยิบเอาไหมปักผ้าสีน้ำเงินขึ้นมาเลือกโทนสี
.
.
"ฉันฝันไว้ว่าถ้าฉันแต่งงานและมีลูก จะเย็บเสื้อ ถักเสื้อให้ลูกเอง แล้วก็จะปักชื่อของลูกด้วยล่ะ"
.
.
ไหมสีน้ำเงินร้อยผ่านเข็มปักผ้าอย่างแม่นยำ คนเตรียมปักผ้าเปลี่ยนท่านั่งให้ถนัดยิ่งขึ้น 
.
.
"วันนั้นยังมาไม่ถึง แต่วันนี้ก็วิเศษไม่แพ้กันเลยนะ"
.
.
หญิงสาวพูดกับแจ็ค และทั้งพูดกับตัวเอง แจ็คส่งเสียงตอบรับในลำคอแล้วหมอบอยู่ข้างๆ ไม่ไปไหน นานๆ ครั้งก็ผงกหัวขึ้นมาดูงานของนายสาวที่เริ่มปักตัว J สวยงามเป็นตัวแรก
.
.
มาทิลด้า โลฟเฟล ฮัมเพลงในลำคอเบาๆ เธอจำชื่อและเนื้อเพลงไม่ค่อยได้ แต่จำทำนองของมันได้อย่างแม่นยำ มันเป็นเพลงกล่อมนอนที่แม่และไอชาเคยร้องให้ฟังสมัยเธอยังเล็กๆ
.
.
และวันหนึ่ง เธอคงได้ฮัมให้กับเจ้าตัวเล็กของเธอด้วยเหมือนกัน
.
.
[End of M&J 026]
.
.
.
ย้า จบไปอีกตอนแล้วล่าาาาาา *จุดพลุให้ตัวเอง*
 
 
ช่วงตอนที่เขียนถึงนี้เป็นทั้งความรู้สึกของฌองและทิลด้า สำหรับทิลด้านั้นเป็นความรู้สึกของสาวที่เริ่มอยากมีครอบครัวตามประสาคนรักเด็กและมาจากครอบครัวที่มีพี่น้องหลายคนจ้ะ อาจจะเพ้อๆ ไปบ้าง แต่ก็เป็นความฝันของวัยสาว จะเป็นจริงหรือไม่ก็อีกเรื่องหนึ่ง ตอนนี้ก็มีความสุขตามอัตภาพจ้ะ Cool
 
 
สำหรับตอนนี้ขอขอบคุณหลายๆ คน ทั้งโศที่เลิฟ แม่เซ็ง (สุภาพใช่ไหม?) มะโชว แม่เว่ ที่รับอาสาส่งลูกๆ มาติวหนังสือให้ฌอง ขอบคุณหลวงพ่อจอห์นและเจเรมี (ไม่ได้ขอใครแต่ขอบคุณด้วย ขอบคุณหมึกๆ ที่ให้กำเนิดเจเรมีเน้อ >_<,,) และขอบคุณคุณเพอร์ด้วยที่ยอมรับฌองไปทำงานที่ร้านของสุตันลี่ ขอบคุณมากเลยนะคะ *โค้ง* แต่ยังไม่ได้เขียนถึงเจซีเลยง่า แง ฌองไปหาเจเรมีเสมอ ต้องได้เจอเจซีแน่ๆ ค่ะ
 
 
 
 
สุดท้ายก่อนจบเอนทรี แม่ไอ้หนูขอแปะไอ้หนูเวอร์ชันยูนิฟอร์ม ม ม ม ม ม!!! (ยูนิฟอร์ม designed by ซิว)
 
 
 
 
ดีใจที่ไอ้หนูจะได้เข้าโรงเรียน *ซับน้ำตา*
 
 
 
ฌองก็จะใส่ยูนิฟอร์มแบบดีใจปนเขินๆ ในช่วงแรกๆ ละนะ แถมระวังแบบวิตกจริตกลัวชุดเลอะด้วย (ก๊าก) 
 
โรงเรียนเปิดเทอมวันที่ 1 ก.ค. ฮ่ะ Money mouth
 




edit @ 30 May 2012 01:03:13 by Matilda & Jack

Comment

Comment:

Tweet

ลบ คห. 4 ทิ้ง เอาใหม่ๆ อย่ารีบเกินไปลูกเอ๋ย orz
เก๊าอยากจะบอกว่า...เก๊าชอบทิลด้าตอนนี้มากเลยอ่ะ ฮือๆๆๆๆๆๆๆ
ทิลด้าน่ะเป็นแม่ได้อย่างเป็นธรรมชาติ เป็นแม่ด้วยใจล้วนๆเลย  ตอนที่จูบหน้าผากฌองให้กำลังใจนี่รู้สึกถึงความผูกพันของสองคนนี้
จากคนรู้จัก คนที่วิ่งไล่กันในเมือง กลายเป็นแม่ลูกที่แน่นแฟ้นยิ่งกว่าสายเลือด
รักทิลด้า <3
ปล. ส่วนพ่อของลูกเนี่ย ไม่ต้องรีบหานะ ค่อยๆเป็น ค่อยๆไป รอหน่อย ,,- -,,

#5 By มาโช on 2012-05-31 22:37

แต่งงานกับผมเถอะครับ ,,- -,,

#4 By มาโช on 2012-05-31 22:31

ทำไมทำหน้าเขอนอย่างง้าน น่าร้ากออก XD
เหมือนเป็นตอนเริ่มบทบาทใหม่ๆของครอบครัวโลฟเฟลเลยจ้ะ
นร.หมาด ๆ กับคุณแม่หมาด ๆ :D

#3 By [MIS]Mia/ [BT]lili on 2012-05-31 20:30

- ตอบเม้นโศ (โดยพลัน ช่วงนี้คึกมาก)
เชื่อแล้วว่าเซ็งเป็นคนสุภาพและน่ารัก 55 ขอบคุณอีกครั้งที่มาติวให้ไอ้หนู คอยบอกฌองเนืองๆ แล้วกันเน้อว่าไม่ต้องรีบโตก็ล่าย บางทีก็ตั้งใจมากไป ^^ ต่อไปหวังว่าจะสนิทกับเซ็งมากขึ้น (เอ๊ะ ปกติก็น่าจะสนิทนะ แค่ไม่ค่อยได้คุยกัน ฮ่ะๆ) แล้วแวะมาที่ร้านบ่อยๆ เน่อ
พอทิลด้ามีจ้าตัวเล็กอีกฌองก็จะเป็นพี่ชายคนโต
กรี๊ดดดดดดด  ความคิดนี้ช่างก๊าวนัก *กดไลค์*  แต่ประเด็นคือบิดาของบุตรหรือบุตรีที่จะถือกำเนิดในอนาคตอันไกล 555 ตอนนี้สร้างจินตนาการไปก่อนนะลูกแม่ ^^

#2 By Matilda & Jack on 2012-05-30 11:16

เซ็งเป็นคนสุภาพค่ะ /เทรนด์เป็นแท็กด้วย

อาจเป็นเพราะมีคนบอกว่าเขาทำได้  
อันนี้เป็นประโยคที่ดีนะคะ  เป็นความคิดที่ดีด้วย โศชอบมันเหมือนถึงจะต้องทำอะไรคนเดียวแต่ก็ไม่ได้อยู่คนเดียวไงล่า  กรั่ก  โศว่าเซ็งต้องลูบหัวแปะๆ แล้วหัวเราะบอกว่า ทำได้อยู่แล้ว งี้เหมือนกัน
ป.ล. จะบอกอีกที  ทิลด้าเป็นแม่ได้นะเลยนะนี่  เขาว่าการจะทำอะไรให้ได้จริงต้องมีจินตนาการถึงเรื่องที่จะทำนั่นก่อน ให้มันเป็นภาพขึ้นมา  ทิลด้ามีแล้วนี่!!!   พอทิลด้ามีจ้าตัวเล็กอีกฌองก็จะเป็นพี่ชายคนโต!  _\=o=/_
ป.ของ ป.ล.  เซ็งฝากบอกฌองว่า ไม่ต้องรีบโตก็ได้ ไม่เป็นไรหรอก

#1 By akua on 2012-05-30 11:04